Het beloofde vervolg van het verslag komt er dan toch.
Hier is het niet zo leuk, 2 mensen die absoluut niet tegen de hitte kunnen en er last van hebben ook.
Bij mezelf zwelt mijn linkerarm dan op sinds ik daar mijn operatie kreeg van borstkanker, gelukkig heb ik pilletjes die het wat tegenhouden, maar toch.
Bij Jos, die vroeger altijd heel goed tegen de warmte kon, is het nu ook niet goed.
Gisteren had hij echt ademnood, natuurlijk was ik weer werken, viel hij een paar keer bijna flauw, wat gelukkig niet gebeurd is. De dokter is gisteravond nog langsgekomen omdat hij te slap was om zelf ernaartoe te gaan en vandaag wordt er een zuurstofmachientje gebracht. Dit is het gevolg van de hitte omdat er dan minder zuurstof in de lucht is.
Gisteren had hij echt ademnood, natuurlijk was ik weer werken, viel hij een paar keer bijna flauw, wat gelukkig niet gebeurd is. De dokter is gisteravond nog langsgekomen omdat hij te slap was om zelf ernaartoe te gaan en vandaag wordt er een zuurstofmachientje gebracht. Dit is het gevolg van de hitte omdat er dan minder zuurstof in de lucht is.
Hopelijk zal dit hem helpen om wat beter te ademen.
Dan het het verslag.
Op dag 2 zijn we naar de paters van Westvleteren gegaan, bekend om hun bier.
Mijn zus, Jos en ik hebben gewoon daar in de cafetaria gewacht terwijl de anderen in de omgeving een wandeling deden.
De cafetaria noemt heel toepasselijk "in de vrede".
Bij terugkomst hebben we daar met zijn allen heel lekker gegeten buiten op het terras.
Iedereen werd goed bediend zoals je kan zien.
Als dessert aten we "mazarinetaart met ijs" een specialiteit van daar, superlekker.
In de namiddag zijn er een deel van de mensen nog gaan wandelen, de rest verkoos om naar huis te gaan, maar dat was buiten de "rally van Ieper" gerekend die net aan ons huisje passeerde.
Dus konden we niet zomaar vrij weg of terug natuurlijk.
De dag voordien hadden de mannen op de markt de auto's al gaan bewonderen.
Je kon overal tussen de auto's doorwandelen en gaan kijken.
Later op de dag passeerden ze dus aan het huisje, een heel interessant en speciaal evenement, zeker als je zoiets de eerste keer meemaakt.
Ons erf werd afgebakend, voor het lint mocht je eigenlijk niet komen voor de veiligheid.
Tot heel ver rondom in de velden konden we ze volgen.
Of net voor de deur natuurlijk ook.
De tafel stond al gedekt om vidée te eten die Marleen op voorhand gemaakt had voor iedereen, maar we hebben pas gegeten nadat alle auto's gepasseerd waren.
Later op de avond heeft Jos nog rustig wat getekend om te ontspannen.
Morgen het laatste deel van het weekend.
