Pasen enzo

De weken vliegen voorbij, ik probeer nog 1x per week te bloggen, maar ze lezen blijft moeilijk.

Hopelijk komt hier nog wat verbetering in, maar ik vrees ervoor, binnenkort moet er buiten ook weer gewied worden en gras afgereden enz... maar we gaan niet klagen.

Over het algemeen blijft het hier stabiel met Jos, alhoewel ik moet schrijven dat hij zaterdagavond toch weer gevallen is, knal achterover met zijn hoofd op de salontafel.  Ik zag al meteen de meest slechte toestanden, maar wonder boven wonder had hij niets, enkel zijn ribben en schouder wat bezeerd en dat betert stilaan.

Nu de rest, Liene is natuurlijk paaseitjes komen rapen.

Ze was superenthousiast met

alles wat ze vond en begon meteen

haar "annapuzzel" te maken die ze ook kreeg.

Ze houdt net als ik, ook van puzzelen, een leerzame hobby vind ik, ik stimuleer het, en bovendien doe ik het zelf ook graag.

De sokken van Jos zijn alweer af, een foto met en één zonder flits.

De kleuren zijn meer zoals de onderste foto.

Dan had ik mezelf voor Pasen een deel 2ehands puzzels cadeau gedaan, bij mijn zus in de buurt

was een dame die veel puzzels wegdeed, mijn zus ging ze halen en koos ze uit voor me.

Deze moest ze beslist meebrengen zei ze en zijn we ook meteen in het paasweekend beginnen maken, ze bleef namelijk het hele paasweekend logeren.

Kijk maar, al aardig gevorderd en

zo moet hij worden.

Vanmorgen heb ik nog een lading puzzels gehaald die ik op 2ehands voor een prikje vond.

Ze blijven geweldig, de jan van haasteren puzzels, je blijft er de grappigste toestanden in ontdekken terwijl je puzzelt.

Nieuwtjes

Hier blijft alles zijn gangetje gaan, Jos fleurt op door de zon van de voorbije dagen, we zijn dan ook in het weekend met de rolstoel gaan wandelen in de natuur en hij maakte foto's die wonder boven wonder, ondanks zijn slechte zicht, toch goed gelukt zijn.

Zeg nu zelf, dit zijn toch mooie foto's, niet?

Verder doe ik tussenin toch wel handwerk, maar op een iets lager tempo dan voordien, omdat mijn lichaam regelmatig rust vraagt en ik luister dan om overeind te blijven.

Mijn testsjaal is 70 cm lang, maar nog lang niet af en de bedoeling was om hem tegen eind maart af te hebben, dat zal vast niet lukken helaas.

Deze biscornu vond ik in een map en ben gestart om hem in elkaar te zetten, maar hij wacht nog op verdere afwerking.

Nog een voorraadje boeken besteld bij boekenkraam en

deze sokken voor Jos zijn ook bijna af, de vorige zijn ondertussen al gedragen en gewassen, ik heb geen foto gemaakt toen ze af waren.

Mijn dear rhine cirkels van de 2017 SAL vorderen goed.

Tot binnenkort hopelijk.

Nieuwtjes en schoolfeest

Als je niet regelmatig blogt, verlies je toch wel wat volgers lijkt me, er komen minder reacties als je een keer iets post, maar het lukt me niet om meer te bloggen.

Het lukt me zelfs niet om overal te gaan kijken en te reageren, ik mis het wel, het contact met jullie.

Maar nu wat anders, we zijn in behandeling voor het dubbel zicht van Jos en ze gaan proberen er iets aan te doen.

We zijn al 2 keer op raadpleging geweest bij oogziekten en hebben al een scan laten nemen van zijn oogkassen vorige donderdag.  Nu wordt door de oogarts en de behandelende longarts bekeken wat er aan te doen is eventueel.  Deze week donderdag hebben we raadpleging en zullen we meer weten.  Ondertussen hebben ze op zijn bril zijn linker oog onderaan met troebele folie afgeplakt en bovenaan folie met lijntjes erin, maar het helpt, hij heeft minder last van dubbelzien, maar weg zijn de klachten zeker niet.

Verder lukt het wel, hij eet heel goed de laatste tijd en heeft al 2 kg bijgewonnen sinds hij ontslagen is uit het ziekenhuis.  Maar iets doen, weinig, tv kijken soms, muziek luisteren en veel in bed doorbrengen, waar hij soms zelfs eet vanwege teveel pijn op sommige dagen.

Dat vraagt natuurlijk veel zorg en tijd, dus minder tijd om te handwerken of bloggen.

Wat ik ondertussen gepresteerd heb.

Mijn puzzel is af, een goede afleiding voor mij en dat kan ik telkens effe doen terwijl ik passeer, een stukje neerleggen.

Superleuk om te doen, ben al een volgende begonnen van Jan van Haasteren.

De sokken van Jos zijn eindelijk bijna klaar en

de sjaal voor het testbreien neem ik tussenin ook even erbij.

Gisteren was het Liene haar eerste schoolfeest, het thema was "winter wonderland".

Jos bleef thuis samen met een vriend terwijl wij allemaal gingen kijken, dus mijn opdracht was om veel foto's te maken.

en haar klasje danste op de muziek van "Frozen" haar favoriete thema, zij was verkleed als Anna 

en moeke moest haar voorzien van 2 vlechten net als de echte Anna.

Die waren natuurlijk ook aanwezig en ze mocht er even mee op de foto, super!

Dan hun dansje uitvoeren, ze was heel enthousiast en

deed heel goed mee.

Nadien een ritje op de retro paardemolen en

passeren bij de schminkstand om als vlinder terug te komen, wat moet een kind nog meer hebben!!

Nog wat handwerkjes

Het meeste wat ik de laatste tijd gedaan heb, is geborduurd aan mijn cirkels, iets dat je snel effe vast kan nemen en ook iets wat mijn arm wat laat rusten.

Vorige week had ik wat teveel gedaan en de kinesiste was boos, dus even op de plaats rust de rest van de week.  Breien doe ik dan ook beter niet of niet al teveel.

Daarom vandaag ook geen update over mijn breiwerkjes.

Mijn dierencirkels vorderen echt goed en zijn leuk om te doen, ik ben er toch wel een beetje trots op.

dit was de laatste foto,

wat vorderingen gemaakt en

ondertussen nog wat meer gepresteerd.

Even een close-up en

nog eentje, ik ben supertevreden met het resultaat.

Wat ik dan vorige week begonnen ben, puzzelen, mijn arm rust en ik kan bij Jos in de buurt zitten.

Ik koos eentje uit van Jan van Haasteren en

zover ben ik al.  Dit deed ik als kind ook al graag.

En dit is alweer iets nieuw, maar het is een testbreiwerkje van een sjaal, ik heb me op ravelry opgegeven om vrijwillig nieuwe patronen uit te testen en nu kreeg ik een vraag om mee te breien, dus wol gezocht en gestart natuurlijk.

Met Jos gaat het goed, hij oefent goed, staat al stabieler op zijn benen, eet ook vrij goed en luistert hele dagen naar zijn cd's, het zijn er honderden!!

Met zijn ogen is het nog steeds hetzelfde, dubbel zicht of wazig zicht, vorige maandag waren we bij de oogarts, de gewone dingen zijn allemaal normaal, niets verklaart waarom hij dit heeft, maar we moeten een andere test laten doen nu maandag om de coördinatie tussen zijn ogen te laten testen, dat zou een verklaring kunnen zijn.

Ik hoop alleen dat ze voor hem daar nog iets kunnen aan verhelpen, je kan niks doen zo, geen tv kijken, niet lezen, geen foto's maken wat hij graag zou doen, dus duimen maar weer.

Verder stapt hij nu in huis met de rollator, buiten huis moet het met de rolstoel.

Bij alles heeft hij hulp nodig, ook deels door het slechte zicht natuurlijk, maar het is zo, verder zijn we gelukkig en tevreden dat we nog altijd samen zijn.

Vorige dinsdag waren we 14 jaar getrouwd en 17 jaar samen.

Deze foto moest ik delen, Liene bij haar grote vriend vake, grote liefde.

Nog wat gewerkt

Het is alweer een tijdje geleden, maar binnenkort komt er beterschap hier.

Deze week zijn de ramen in de veranda vervangen, morgen komen ze daar het plafond afwerken, dan nog de verver proberen vast te krijgen en we hebben eindelijk gedaan met al de verbouwingen.

Alles weer op zijn plaats krijgen dan nog, maar ook dat lukt beetje bij beetje.

Ik ben nog altijd bezig met regelmatig een doos uit te pakken en weer op zijn plaats te zetten, maar ook daar komt het einde in zicht.

In mijn hobbykamer minderen de dozen (ze stond helemaal vol tot aan het plafond) ik kan zelfs weer de rolluik optrekken daar, eindelijk terug daglicht in mijn kamertje.

Mag ik even de ramen showen?  Gepoetst zijn ze nog niet, dus let daar niet op.

De binnenkant is wit en

buiten heb ik hetzelfde grijs gekozen dan hoe de andere ramen geverfd zijn.

Met vliegendeur en

vliegenraam, zeer tevreden, ook over het geleverde werk.

Liene is al klaar voor carnaval, een roze prinses.

De sokken voor Jos vorderen goed,

zijn haar groeit zelfs terug nu zonder chemo en

daar is hij heel gelukkig mee.

We hebben ons evenwicht thuis weer zo'n beetje gevonden, hij eet goed, slaapt veel, maar verder lukt het aardig, hij en ik zijn supertevreden met onze situatie nu.

Mijn dierencirkels zijn ook nog gevorderd.

De laatste update en

ondertussen werd er tussendoor flink

aan doorgewerkt.

Met dit als resultaat vandaag.  Het is heel leuk om te doen, de cirkels en het tussenpatroon ken je snel van buiten en de cirkels opvullen met elke keer een ander patroontje blijft verrassend.

Ik mis het bloggen af en toe, maar de tijd ontbreekt nog, het zal wel beteren binnenkort.

Ook de tijd om te reageren en te lezen is er weinig of niet, de verzorging voor Jos vraagt veel van mijn tijd, maar dat is niet erg vind ik, met liefde gedaan en zeer gewaardeerd door hem, dat geeft een supergoed gevoel.

Ook Liene brengt vreugde, ze komt elke donderdag en vrijdag na school bij ons tot papa thuis is van zijn werk.  En voor een kind houdt ze verbazend veel rekening met vake.

Eindelijk nieuws

Het is heeeel lang geleden, ik weet het, maar we hebben geen fijne periode achter de rug.

Jos heeft in het ziekenhuis geweest van 30 december tot 16 januari en ik was elke namiddag in het ziekenhuis van 2 tot 8, nam mijn boek en mijn breiwerkjes mee, maar uiteindelijk werd er eigenlijk altijd heel weinig mee gedaan.

Want als je er bent en je man kan nog maar heel korte afstandjes afleggen en staat wankel op zijn benen, heb je voor veel te zorgen.

Klagen zal ik hierover zeker niet, ik doe alles voor hem met liefde en plezier.

We kregen te horen dat de chemo weer uitgewerkt is, maar het ergste is dat er nu geen chemobehandeling meer voorhanden is, er zijn nu uitzaaiingen in de rug, die ze nu bestraald hebben in de hoop het af te remmen, dat is het enige wat nu nog kon.

Zolang de bestralingen werden gedaan moest hij daar blijven, daarna mocht hij kiezen wat hij wou.

Er is dan ook snel beslist door ons beiden dat hij thuis zou komen, er werd een bed geregeld, net als een verpleegkundige die langskomt, het palliatief statuut werd aangevraagd via de huisdokter en dan kan je nog meer steun krijgen van sommige verenigingen zoals Panal.

Geen fijn nieuws, maar we blijven de moed erin houden, we wisten dat deze dag ooit ging komen en hadden het er al meermaals over gehad hoe wij het dan zouden willen.

Hij wil liefst van al thuis zijn, zoveel en zolang mogelijk samen zijn, van elkaar genieten en van kleine dingen, maar ook muziek luisteren en grapjes maken horen er nog bij.

Omdat ik nu veel thuis zal doorbrengen (en hopelijk nog heel lang) heb ik een voorraad leesboeken en wol aangekocht om de tijd door te brengen kort bij hem.

Maar er is ook heuglijk nieuws, ondertussen heb ik mijn nieuwe keuken gekregen.

De linkerzijde, ik koos voor grijs met een licht gespikkeld werkblad.

Vooraanzicht van in de veranda uit de nieuwe doorgang genomen.

En de rest van de rondgang, er moet tussenin nog afgewerkt worden en geverfd, maar ondertussen is die man ook al even komen werken, maar alles is nog niet klaar.

Een foto gemaakt in het ziekenhuis van de 2 dikste vrienden, Liene en vake, ze ging meermaals mee na school hem bezoeken en is maar wat blij dat hij weer thuis is.

Ondertussen was ik in het ziekenhuis een nieuw paar sokken gestart voor Jos, hij heeft heel veel

last van koude voeten en dat is een makkelijk werkje om overal te doen.

Het is weer een patroon uit de Verenaboek nr. 2 van "in 80 sokken de wereld rond" waaruit ik eerder al sokken maakte.  Het is beige wol, maar ik krijg de kleur niet goed gefotografeerd.

De rest vertel ik een volgende keer.

Nu weten jullie waarom er minder geblogd wordt en ook heel weinig reacties worden geschreven op jullie blogs, ik ga nu terug proberen om 1 keer per week bij te lezen, maar ik beloof niks.

Ook poppendag zal er nog een tijdje niet zijn denk ik, de wil en de goesting is er wel, maar de tijd ontbreekt helaas.  Nu zijn er andere prioriteiten.

Hartelijk dank voor alle steun van iedereen.

Ziekenhuis

Op 30/12 heb ik Jos weer naar het ziekenhuis gebracht, helaas.

Het ging echt niet meer zo, hij gaf het zelf ook aan, dus hebben we ingepakt en zijn we vertrokken.

Hij stapt sinds de laatste opname nog altijd niet goed, eten lukt niet goed en hij had de nacht van 25 op 26 december alweer een serieuze val gemaakt.

Ervoor was hij soms verward of vertelde rare dingen, maar dat werd steeds frequenter en dat baarde me zorgen.

Er is al een scan meteen gebeurd toen om een bloeding uit te sluiten, die was negatief, maar ze vermoeden dat het iets neurologisch is.  De volgende dagen krijgt hij nog meer onderzoeken om dingen uit te sluiten of vast te stellen.

Hopelijk valt het mee en komt er een oplossing.

Daarom zal ik voor het eerste zeker weer niet bloggen en/of op de blogs langskomen, want ik breng veel tijd in het ziekenhuis door nu.

Maar ik schrijf later nog wel eens wat nieuws.